Militaryzm drogą ku potędze!

Bandera Książęca przeznaczona do użycia na czas trwania wojny.


Półroczne panowanie obecnego Księcia w Monderii pozostawiło po sobie ślady. Jednym z najbardziej widocznych są zręby systemu sprawowania władzy, mianowicie ustroju zwanego absolutyzmem, w którym władca posiada pełnię władzy nad podległym mu państwem. Monderia jako kraj demograficznie słaby nie jest zdolna do wprowadzenia jakiegokolwiek systemu demokracji, bo i dla kogo? System rządów absolutnych sprawdza się najlepiej w obecnej sytuacji powodując, że cały mechanizm państwowy działa stosunkowo sprawnie. Jednak jego kondycja nie jest na tyle dobra aby podźwignąć Księstwo z wieloletniego kryzysu, który niszczy ją zarówno od środka jak i od zewnątrz. Monderia blaknie. Ogarnia ją bielmo nicości i nijakości. Dawny charakter społeczeństwa, jego skromna kultura i dziedzictwo w postaci infrastruktury informatycznej to dziś ledwie ochłapy zachowane dziwnym zrządzeniem przeklętego losu. Ponadto widoczna izolacja polityczna kraju na arenie międzynarodowej powoduje, że bielmo ogarnia także i zewnętrzny płaszcz Księstwa. Jedni mogą słusznie zauważyć, że wina politycznej izolacji leży po stronie Suzerena Monderii – Królestwa Elderlandu, który przysłania ją w oczach świata swymi granicami. Znajdą się także nieco bardziej wnikliwi, którzy dostrzegą również, że podległość wobec starszego brata zapewnia Monderii ciągłość istnienia dzięki zapewnianiu miejsca bytowania – infrastruktury. Dlatego też sama kwestia braku suwerenności jest dwojaka. Z jednej strony szkodzi, a z drugiej wzmacnia, lecz czego potrzeba aby szala korzyści zyskała równię dzięki, której Księstwo zyska tylko i wyłącznie korzyści? Wkroczenie na arenę państw i krajów z jednoczesnym zachowaniem stosunków wiążących kraj z Elderlandem.

Read more

Unxara Xiarn! Unxara!

Książę Jan Dagobard składa homagium Królowi Edwardowi na dziedzińcu zamku w Elderze.


W związku z nagminnym łamaniem przysięgi wierności wobec Króla przez Jego Książęcą Wysokość Księcia Kosmę Piotra Medycejsko-Katalońskiego, Jego Królewska Mość Edward postanowił odebrać mu lenno monderyjskie w nadziei, iż znajdzie się nowy lennik, który podoła zadaniu jakim jest odbudowa Księstwa Monderii. Osierocone lenno nie musiało długo czekać. Dnia 15 listopada 2016 roku Jego Królewska Mość Edward, mocą Proklamacji Królewskiej, nadał Jego Ekscelencji Janowi Dagobardowi von Maikowskiemu ziemie Księstwa Monderii w dziedziczne lenno i osadził na tronie książęcym.

Nowy Książę wziął sobie do serca słowa, które wypowiedział przed Królem składając hołd lenny i z zapałem przystąpił do realizacji swych zamierzeń, które omówił w komnatach Pałacu Królewskiego w Elderze. Pierwszym krokiem podjętym przez młodego Księcia były porządki w monderyjskim prawie. Stare akty prawne wydawane jeszcze za panowania Jego Książęcej Wysokości Księcia Łukasza Harpiena zostały w całości uchylone. Zlikwidowanie dawnego systemu prawnego otworzyło drogę dla reform, które objąć miały każdą sferę egzystencji Księstwa. Kolejnym etapem odbudowy Monderii stało się przywrócenie Kancelarii Książęcej – jednego z najważniejszych narzędzi władzy Księcia. Wraz z kancelarią światło dzienne ujrzała również nowo utworzona Heroldia Jego Książęcej Wysokości, która opracowała podstawowe zasady heraldyki monderyjskiej. Jak się okazało był to zabieg pionierski, gdyż w całym Królestwie Elderlandu sprawa heraldyki nigdy wcześniej nie została poruszona. Książę Jan Dagobard przesiadując nad niezliczonymi stosami ksiąg i herbarzy postanowił również zająć się najważniejszą rzeczą odróżniającą jeden naród od innych – językiem monderyjskim. Zwiastunem tego stało się wydane przez Heroldię opracowanie opisujące zasady ryngowania w heraldyce monderyjskiej, w której zawarto zwroty i słowa pochodzące z mowy mieszkańców Monderii. Ponadto pochylono się także nad sprawą zamierzchłej historii Księstwa czego efektem jest odnowienie najstarszej siedziby władców Monderii – Mòndarbùrga. Dzięki odnalezionym w owym zamku zapiskom i rycinom udało się częściowo odsłonić tajemnicę historii starożytnej Księstwa opowiadającej o początkach państwowości monderyjskiej.

W ostatnim czasie pojawiła się również koncepcja sprowadzenia na terytorium Księstwa zakonów rycerskich z dalekiego Vaarlandu. Kancelaria Książęca poinformowała, iż planuje osadzić zagranicznych braci-rycerzy na dwóch niezamieszkanych wyspach – na Skadii i Lonii. Póki co nie wiadomo, czy książęcy plan zostanie wcielony w życie, gdyż Dwór Królewski w Elderze nie odniósł się jeszcze do tych zamierzeń. Aczkolwiek pewne jest, że w najbliższym czasie Monderia stanie się miejscem szeroko zakrojonych reform, miejscem potężnych zmian, które przyniosą długo wyczekiwany rozkwit tej cudownej krainy.

Unxara Xiarn! Unxara!


Kosma Piotr Medycejsko-Kataloński nowym Księciem Monderii!

Jego Królewska Mość Edward Król Elderlandu bazując na wcześniejszych rozważaniach Rady Koronnej, mającej zresztą siedzibę w stolicy Monderii, podjął decyzję o obsadzeniu tronu Księstwa nowym lennikiem, zapoczątkowując tym samym rządy nowej dynastii w Księstwie Monderii: dynastii Medycejsko-Katalońskiej. Nowym Księciem został bowiem wybrany Jego Książęca Mość Kosma Piotr Medycejsko-Kataloński – brat Królowej Skarlandu Eleonory I.

Cały proces osadzania Księcia Kosmy rozpoczął się od wizyty królewskiego wysłannika na Dworze Królewskim w Toledo. Daniel von Witt powiedział tam:

Odpowiedź JKM Eleonory I była błyskawiczna:

Królowa Skarlandu wyraziła aprobatę dla propozycji Króla Elderlandu w sprawie oddania Monderii w ręce jej brata Kosmy Piotra. Następnym krokiem było powołanie nowego Księcia na urząd, co dokonał dnia 13 stycznia 2016 roku Król Edward, wydając również z tej okazji stosowną proklamację:

Natychmiast nadeszły również gratulacje od Majordoma Koronnego Daniela von Witta:

Zaś aktu powołania dopełnił złożony w dniu 21 stycznia 2016 roku hołd lenny Księcia Monderii Kosmy Piotra Medycejsko-Katalońskiego wobec Króla Edwarda. Książę wygłosił następującą rotę:

Wasza Królewska Mość, przede wszystkim pragnę podziękować za okazane zaufanie, jakim zostałem obdarzony. Jak się okazuje nawet ten dziewiąty rok, który nadchodzi w moim wirtualnym życiu, okazuje się dla mnie nowym odniesieniem. Tym nowym odniesieniem w moim wirtualnym życiu jest Księstwo Monderii, którego z woli Waszej Królewskiej Mości zostałem księciem. Ufam, że uczynię Księstwo Monderii, miejscem atrakcyjnym bo te miejsce ma potencjał, który zamierzam wykorzystać oraz, że stanę się jeszcze bardziej bogatszy o nowe doświadczenia.

Po tych słowach, uklęknął przed Jego Królewską Mością Edwardem i wypowiedział te słowa:

Ja, Kosma Medycejsko-Kataloński, Książę Monderii z woli Waszej Królewskiej Mości, składam w imieniu swoim i Księstwa hołd Królowi Elderlandu i ślubuję wierność Koronie, oferując swoją pomoc i radę.

Niech żyje nam nowy Książę!

Otwarcie OFE w Rosseln

Księstwo Monderii znów staje się centralnym miejscem życia Orientyki, tym razem gospodarczego. Przez dwa miesiące, od 10 stycznia do 10 marca delegaci rządowi i przedsiębiorcy z ośmiu państw kontynentu dyskutować będą nad integracją i współpracą gospodarczą. Agenda Orientyckiego Forum Ekonomicznego odbywającego się w Rosseln została nakreślona w następujący sposób:

Orientyckie Forum Ekonomiczne w Monderii to zgromadzenie teoretyków i praktyków gospodarczych, polityków i przedsiębiorców państw członkowskich Kongresu Orientyki, które odbywać się będzie w Rosseln między 10 stycznia a 10 marca br. Celem OFE będzie wypracowywanie praktycznych rozwiązań współpracy gospodarczej oraz inicjowanie tej współpracy o zasięgu kontynentalnym i lokalnym. Podczas Szczytu w Rosseln państwa Orientyki zdecydowały się na utworzenie Komitetu Gospodarczego koordynującego działania w tym zakresie. Tak więc w trakcie OFE w Monderii przedsiębiorcy będą mogli wyartykułować swoje potrzeby co do tworzenia ułatwień do prowadzenia inwestycji zagranicznych i biznesu w wielu państwach Orientyki oraz zawierać kontrakty między sobą jak i między poszczególnymi rządami, natomiast państwa członkowskie Kongresu Orientyki będą miały za zadanie odpowiadać na te potrzeby (rozwiązania prawne, techniczne, handlowe, planistyczne, finansowe itp.).

Królestwo Elderlandu będzie reprezentowane przez:

  1. JKM Edwarda Króla Elderlandu
  2. JE Daniela von Witta Majordoma Koronnego
  3. JE Michała Yaqu

Życzymy wszystkim owocnych i pieczętujących długą współpracę rozmów.

Monderia regionalna

Obok: Historyczna mapa administracyjna Królestwa Monderii (powiększ mapę przez kliknięcie).

Księstwo Monderii nie dzieli się dzisiaj na mniejsze jednostki administracyjne. Byłoby to zresztą bezcelowe z uwagi na ograniczony potencjał ludnościowy Księstwa jak i Królestwa Elderlandu. W przeszłości, w czasach Królestwa Monderii szczególnie, istniały jednak landy, którymi mieli kierować prefekci, natomiast miastami na ich terenach – burmistrzowie. Takich landów było cztery: Achtenbergia, Luftonia, Pettenburg i Terffern. Nie odgrywały one jednak szczególnej roli w Monderii, a zarząd nad nimi sprawiał duże trudności (braki kadrowe). Niemniej jednak latem 2014 roku Książę Łukasz Harpien powrócił do pomysłu odtworzenia landów jako jednostek administracyjnych z tą jednak różnicą wobec tych istniejących w czasach Królestwa, że Pettenburg zwać miał się Pettenburgią, natomiast Terffern – Worbergią. O jego planach można przeczytać na archiwalnym forum Królestwa Elderlandu (klik). Pomysł wówczas umarł wraz z popadnięciem Księcia w stan nieaktywności. Dzisiaj jednak wraca, w nowej odsłonie. Monderia nie będzie co prawda dzielona na mniejsze jednostki administracyjne, jednak duch landów będzie pielęgnowany w kulturze regionalnej. Nasz serwis stopniowo będzie ubogacał się o kolejne podstrony dotyczące tych krain naszego Księstwa.

Rosseln gości przywódców na Szczycie Orientyki

Księstwo Monderii, a w szczególności zaś Rosseln znajdujące się na południu, staje się centralnym miejscem Orientyki. Władze Królestwa Elderlandu organizują w Rosseln szczyt roboczy państw Orientyki – sygnatariuszy Karty Państw Orientyki oraz kilku innych zaproszonych z uwagi na planowaną tematykę rozmów. Szczyt rozpoczyna się dzisiaj i potrwa przynajmniej 2 tygodnie. Jest on konsekwencją ustaleń, jakie zapadły na Kongresie Orientyki w Kaharonei, jakoby państwo-organizator kolejnego Kongresu, którym jest obecnie Elderland, zorganizowało w międzyczasie szczyty robocze mające na celu zapewnianie ciągłość prac Kongresu, zachowywanie stałego kontaktu między państwami oraz odpowiadanie na bieżące problemy Kontynentu Wschodniego.

Program Szczytu został zaproponowany przez Królestwo Elderlandu. Poruszane będą następujące tematy:

  • Układ gospodarczy – utworzenie komitetu roboczego, który zająłby się realizowaniem postulatów integracji gospodarczej, jakie zgłaszano w Kaharonei.
  • Kultura i sport – pomysły i projekty mające na celu aktywizację całego kontynentu przez wydarzenia kulturalne i sportowe.
  • Układ o wilczych biletach – rozważenie projektu utworzenia i administrowania kontynentalną listą osób z wilczymi biletami wystawianymi dla osób skazanych za kloning w państwach Orientyki.
  • Mapy Orientyki – uzgodnienie aktualnych treści mapy Orientyki (politycznej i z strefami kontroli pasów przygranicznych).
  • Hasseland – analiza prawnych podstaw udziału Królestwa Hasselandu w przyszłorocznym Kongresie jako państwa Orientyki.
  • Lokacja Slawonii – negocjacje z zaproszonymi władzami Federacji Slawonii będą mieć na celu lokację tego państwa na Orientyce.
  • Kryzys wokół Kukryli Mniejszej – podjęcie próby stworzenia wspólnego stanowiska państw Orientyki i rozładowania konfliktu.
  • Wizerunek Orientyki – kwestie dotyczące budowy serwisu internetowego i promocji Kongresu.

Do Rosseln już od wczoraj zaczynają zjeżdżać delegacje zagraniczne. Królestwo Elderlandu będzie reprezentowane przez Lorda Strażnika Koronnego Daniela markiza von Witta oraz obywatela Królestwa Rogera markiza d’Artois. Szczyt w malowniczym górskim miasteczku Rosseln jest również doskonałą okazją do promocji, prezentacji i rozwoju tego monderyjskiego miasta.

Śledź przebieg Szczytu na forum.

Deklaracja Ideowa Księstwa Monderii

Ci, którzy dla tymczasowego bezpieczeństwa rezygnują z podstawowych wolności, nie zasługują ani na jedno ani na drugie.

~Benjamin Franklin

Signing_of_Declaration_of_Independence_by_Armand-Dumaresq,_c1873

Czasy się zmieniają, a wraz z nimi – potrzeby, cele i środki do ich osiągnięcia. To, co było dla nas korzystne w 2009 czy 2011 roku, nie musi być i nie jest takie dzisiaj. Zawsze mając na uwadze tylko Najwyższe Dobro Księstwa Monderii starałem się wybierać dla niej to, co najlepsze. Pod wpływem własnego doświadczenia wychodzę z założenia, że tylko konsekwentna i długofalowa polityka jest w stanie zapewnić nam Dobro, o które się staramy i szacunek wśród narodów mikroświata. Wobec tego, dla jasnego wyłożenia moich uczciwych intencji i mając na uwadze Najwyższe Dobro, do którego każdy naród ma prawo, zdecydowałem się ułożyć Deklarację Ideową Księstwa Monderii, będącą wykładnią polityki Nowej Monderii.

Niech żyje wolność!

Deklaracja Ideowa Księstwa Monderii

I CZĘŚĆ IDEOLOGICZNA

1. Naród Monderyjski jest Narodem odrębnym, pełnoprawnym, któremu przysługują wszelkie Prawa Narodów, wraz z prawem o samostanowieniu.

2. Terytorium Księstwa Monderii będzie wolne od wszelkich obcych wojsk i instytucji, jeśli tak postanowi wola Narodu.

3. Prawa obowiązujące na terenie Księstwa Monderii wypływać mogą tylko z woli Narodu i wiążących go Praw Człowieka i Praw Narodów.

4. Polityka Księstwa Monderii zawsze dążyć będzie do osiągnięcia tego, co zapewni najlepsze możliwości rozwoju Księstwu. Opierać się powinna ponadto na zasadach wolności, równości i braterstwa.

5. Dewizą Księstwa Monderii zostaje Nemo me impune lacessit.

II CZĘŚĆ PRAKTYCZNA

1. Zleca się napisanie Konstytucji Księstwa Monderii.

2. Hanssia powinna przestać być stolicą narodu elderlandzkiego.

3. W wypadku pogłębiającego się kryzysu lub upadku Królestwa Elderlandu, Księstwo Monderii powinno zerwać swoją zależność z nim wiążącą. Nasze Dobro Najwyższe wymaga ciągłego rozwoju Księstwa, nie może zatem być ono podmiotem zależnym od podmiotu martwego.

4. Wojska Królestwa Elderlandu powinny zostać wycofane z terytorium Księstwa Monderii.

5. Zadaniem Wojska Narodowego Księstwa Monderii powinna być obrona niniejszej Deklaracji, racji stanu i woli Narodu.

/-/ Major Łukasz Harpien,

Książę Monderii

Demobilizacja Wojska Narodowego

SZTAB GŁÓWNY WOJSKA NARODOWEGO KSIĘSTWA MONDERII

ROZKAZ NR 1

1. Wobec stabilizacji sytuacji wewnętrznej Księstwa ogłasza się demobilizację Wojska Narodowego KM i jego powrót do stanu pokojowego.

2. Utworzony na potrzeby mobilizacji II, III i IV Korpus Piechoty oraz I Korpus Kawalerii nie zostaje rozwiązany, a jego skład etatowy wypełniony zostać powinien w pierwszej kolejności ochotnikami, a uzupełniony werbunkiem przymusowym z 1 na 50 zdrowych i zdolnych do noszenia mężczyzn w wieku 20-30 lat.

3. Stan etatowy Wojska Narodowego KM w okresie pokoju będzie wobec tego od tej pory stale wynosić 100 000 żołnierzy.

4. Służba w Wojsku Narodowym KM powinna wynosić 6 lat w jednostce aktywnej i 6 lat w wojskach rezerwowych.

5. Szczegóły werbunku zostaną ustalone przez Komisję Rekrutacyjną WNKM.

/-/ Major Łukasz Harpien

Wódz Naczelny Wojska Narodowego Księstwa Monderii

Akcja osadnicza Kompanii Kolonialnej

Wraz z setkami statków, które zawitały w ostatnim czasie do portów Księstwa, do Monderii dotarło tysiące kobiet, mężczyzn i dzieci – mieszkańców zamorskich krain. Po początkowym braku reakcji na napływ nowej ludności, Kompania Kolonialna postanowiła zorganizować dla nich dwa nadmorskie punkty zbiórki – w Ulstock i Terholtz, a także jeden w Hanssi dla wcześniejszych przybyszów. Nowym zadaniem Kompanii Kolonialnej jest osadzenie imigrantów i monderyjskich ochotników na terenie całego półwyspu.

Patrząc na mapę Monderii można było zauważyć spore wolne połacie terenu poza czterema miastami – Terholtz, Ulstock, Rosseln i Hanssią. Ten stan rzeczy ma się właśnie zmienić. Grupy osadnicze, każda złożona minimum ze stu imigrantów (zawsze różnych narodowości), dwustu monderyjskich ochotników i dwudziestu przedstawicieli Kompanii Kolonialnej, mają zostać rozesłane po całym obszarze Księstwa. Każdorazowo po założeniu osady nastąpić ma drugi etap akcji osadniczej – intensywna asymilacja przybyszów, prowadzona przez przedstawicieli KK. Rozumie się przez to naukę języka monderyjskiego (który oprócz polskiego jest jedynym językiem urzędowym Księstwa Monderii), a także podstawowe wykształcenie imigrantów, uwzględniające naukę czytania i pisania i kurs historii Monderii. Po zakończeniu tego programu, każdy mężczyzna w wieku od 16 do 55 lat ponadto przejdzie 6-tygodniowe szkolenie wojskowe, na końcu którego otrzyma własny karabin. W kule, proch i skałki każdy strzelec będzie mógł zaopatrzyć się u miejscowego landszeryfa.

Zakładanie osady wiązać się będzie z pewnymi obowiązkami – w tym odpłatnym udziale w pracach na jej rzecz, takich jak karczowanie lasów, budowanie dróg, przepraw i budynków użyteczności publicznej. W zamian osadnicy będą mogli liczyć na roczne zwolnienie z podatków, otrzymanie obywatelstwa Księstwa Monderii i pomoc materialną w wybudowaniu domu – drewno na ten cel zostanie dostarczone m.in. dzięki wspomnianym karczowaniu okolicznych lasów.

Kompania Kolonialna obliczyła, że na terenie Księstwa znajduje się już ponad 80 tysięcy imigrantów i wszyscy nieposiadający dotychczas monderyjskiego obywatelstwa zostaną przymusowo włączeni do grup osadniczych KK. Pierwsze grupy już dziś opuszczą punkty zbiórki Kompanii.

Zakończenie manewrów

W piątek zakończyły się pierwsze od wielu lat monderyjskie manewry – nazwane „Feniks 2014”. Minął również tydzień od ogłoszenia powszechnego poboru do wojska i mobilizacji. Wymusiło to całkowitą przebudowę całego Wojska Narodowego.

Jak wynika z danych Komisji Werbunkowej Wojska Narodowego KM, w ciągu minionego tygodnia do armii dołączyło 35 tysięcy świeżych rekrutów i dawnych weteranów, powiększając jej stan do 40 tysięcy. Sami weterani, stanowiący 15 tysięcy spośród tej żołnierskiej masy, utworzą Korpus Weteranów i zostaną rozkwaterowani w najbliższej okolicy Hanssi. 20 tysięcy pozostałych żołnierzy utworzy I Korpus Piechoty, który zostanie ulokowany na północny-zachód od stolicy, pomiędzy Roseną a Górami Gryfimi. 5-tysięczna 1. Dywizja Hanzyjska wróciła już z manewrów do swoich koszar na terenie samej Hanssi i tam pozostanie. Pozostałe 60 tysięcy ludzi, którzy wkrótce mają dołączyć do wojska i stać się żołnierzami, utworzy II, III i IV Korpus Piechoty oraz I Korpus Kawalerii, wszystkie w sile 15 tysięcy żołnierzy.

Tymczasem do portów w Terholtz i Ulstock codziennie wpływają kolejne statki z dostawami broni, amunicji, sukna, żywności, koni i dział. Również monderyjskie stocznie opuszczają budowane od dłuższego czasu pierwsze okręty Wojska Narodowego KM (w ubiegłym tygodniu były to dwie fregaty – OKM Posejdon i OKM Pompejusz). Książę Monderii utworzył Komisję Przemysłową, mającą na celu wskrzeszenie monderyjskiego przemysłu ciężkiego i przystosowanie znacznej jego części na potrzeby wojska.